Maandag 6 juli

Maandagochtend kwamen er plotseling twee loodgieters binnen toen we zaten te ontbijten. Ik heb in mijn beste Russisch en in mijn beste gebarentaal uitgelegd wat er met onze badkamer aan de hand was, waarna zij gingen kijken en later uitlegden dat de we de douchestraal niet op de muur moeten richten, omdat de douche niet goed gestuct is en het water er dan uitloopt. Het waren vriendelijke mannen en net zoals bij de soldaat bij het Leninbeeld valt dat hier heel erg op.

Op maandag was onze tweede lesdag. Net zoals de vorige keer was het heel pittig en ging het allemaal heel snel, maar je merkt dat je heel snel aan een taal went. Wat er gezegd werd was al een stuk beter te begrijpen dan donderdag en ook het spreken ging makkelijker. Er zaten twee studenten bij die er de vorige keer niet waren, een jongen uit Frankrijk en een Amerikaan van een jaar of vijftig. Deze man sprak met een ongelooflijk Amerikaans accent waardoor hij voor ons echt niet te verstaan is. Vergeet alles wat ik schreef over moeilijk verstaanbare Aziaten – Amerikanen zijn nog veel erger. We hebben elke dag les van kwart voor negen tot kwart voor een. Toen we klaar waren, hebben we wat praktische informatie aan een van de Engels sprekende medewerkers gevraagd (medische test, wasmachine, warm water) en daarna zijn we op zoek gegaan naar de winkel waar ze een soort dongel met Wifi verkopen, die een Japanse jongen had laten zien. We kregen er natuurlijk geen mee, omdat je in dit land voor bijna elke aankoop die geen eten of drinken is je paspoort moet laten zien en die hebben we nog niet teruggekregen.

’s Middags hebben we niet veel gedaan. Iedereen was moe door de aanhoudende hitte, het Russisch en alle indrukken. We hebben op onze kamer wat gelezen en huiswerk gemaakt. Het is wel een bizar idee dat de Tour al drie dagen bezig is en ik niet eens weet wie de proloog gewonnen heeft, maar het is beter zo.